Stopp opp og sei takk

På ein dag som denne, når ein er sjuk og aleine på Thanksgiving, utan mor sin mat og graskarpai, er det lett å bli sutrete. Men det er ikkje det Thanksgiving handlar om. Difor må det eit innlegg som dette til.

Eg er takksam for at eg bur i ein fantastisk by, at eg har eit superbra nettverk av venner og kjente, at eg har ein familie som er glad i meg uansett, at eg aldri har vore alvorleg sjuk eller i livsfare, at barnetrua framleis er litt intakt og at det finst utruleg mykje godt i verda om ein berre ser seg litt rundt.

Thanksgiving er eigentleg ein heilt genial tradisjon, og eg tykkjer dette landet eg bur i heller burde ta til seg den enn Halloween. Alle har godt av å stoppa opp, eta god mat saman med familien, og snakka saman om kva ein er takksam for. Om ein ikkje har god mat eller familie til stades, har alle godt av å gjera som eg har gjort: Kjøpa middelmådig takeaway, ringa heim og snakka lenge, og så setja seg ned og skriva ned kva ein er takksam for.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *